En naar aloude traditie zijn we - three punctures later - volledig versplinterd teruggekeerd...
Wednesday, 20 February 2013
Fraaie opkomst
Afgelopen weekend: een mooie opkomst om een verschrikkelijke winter te vergeten...
En naar aloude traditie zijn we - three punctures later - volledig versplinterd teruggekeerd...
En naar aloude traditie zijn we - three punctures later - volledig versplinterd teruggekeerd...
Volle GAS in Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen
BRUSSEL 20/02 (BELGA) = Organisator Golazo Sports zal tijdens de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen enkele cruciale stroken afsluiten en voorbehouden aan betalende deelnemers. Dat meldt Het Laatste Nieuws woensdag.
Om het aantal renners op de openbare weg te beperken tot 16.000 zal op 30 maart zelfs een tijdelijk GAS-reglement uitgevaardigd worden, dat zwartrijders moet tegenhouden. "Alleen zo kan het comfort van de wielertoeristen worden gegarandeerd", zegt organisator Christophe Impens.
"De voorbije jaren waren er heel wat zwartrijders en we vrezen dat dit aantal nog zal toenemen door de limiet van 16.000 deelnemers", aldus Impens.
Welke hellingen en punten precies worden afgesloten, wil Impens nog niet kwijt. Klassiekers als de Koppenberg, de Paterberg en de Oude Kwaremont zullen daar ongetwijfeld bij horen. "De afgesloten stroken zullen op 5 maart kenbaar gemaakt worden tijdens een persmoment", vervolgt Impens. "Pas dan zal verteld worden hoe de controle precies gebeuren, welke boetes zwartrijders riskeren en hoe de inwoners zich kunnen verplaatsen."
De burgemeesters van Oudenaarde en Kluisbergen zijn blij met de maatregel. Dit is de enige manier om het evenement in de hand te houden", zegt burgemeester Philippe Willequet (Gemeentebelangen) van Kluisbergen. GEL/NAJ/
Het spreekt voor zich dat de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen
uit zijn voegen aan het barsten is met alle gevolgen van dien voor de
deelnemers en niet in het minst de bewoners langs sommige delen van het
parcours. In die mate dat de grootste moeilijkheid hem niet meer zozeer
in de kasseien, de hellingen, de weersomstandigheden of de afstand zit,
maar veeleer in de veel te grote concentratie deelnemers. Gelukkig zijn
er bijna 360 dagen per jaar dat de liefhebber kan genieten van
trajecten en de symbolen van de Vlaamse wielerklassiekers. Als actieve
wielerliefhebber zou ik de boodschap willen meegeven: vermijd de
Koppenberg, Paterberg, Oude Kwaremont en de andere flessenhalzen tijdens
de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen. Geniet ervan op een
andere dag. Een week voordien, een week nadien. In de zomer, in de
winter desnoods. Je kunt er eens zoveel van genieten.
Zonder veel details te kennen maak ik mij toch de bedenking dat het grotesk is dat een privé-organisatie erin slaagt om te verkrijgen dat gemeentes GAS-boetes mogen uitschrijven om haar winst te maximaliseren. Het gaat tot slot over een evenement in de openbare ruimte. Het is gebruikelijk dat bij elke georganiseerde toertocht deelnemingsgeld betaald wordt om te kunnen genieten van een verzekering, technische bijstand en een bevoorrading onderweg. Niets belet een fietser om diezelfde dag hetzelfde traject of een stuk ervan af te leggen zonder deelnemingsgeld te betalen. Dan heb je geen recht op die verzekering, technische bijstand en bevoorrading onderweg. Daar is helemaal geen probleem mee. Het getuigt al van een zekere vooringenomenheid om die mensen als "zwartrijder" te omschrijven.
Maar we mogen niet naïef zijn. Golazo is geen vzw. Als het zich stort op de Ronde van Vlaanderen is dat om winst te maken. En liefst zoveel mogelijk winst. Dus zoveel mogelijk deelnemers door die flessenhalzen proppen. Het eventueel aanwenden van GAS-boetes laat in het beste geval toe om de winst te maximaliseren. Als het comfort van de deelnemers moet gegarandeerd worden en de overlast voor de buurtbewoners teruggeschroefd moet worden, dan ga je geen GAS-boetes uitschrijven, maar ga je het aantal inschrijvingen significant doen zakken. Er bestaat een hele problematiek over het al dan niet lichtzinnig omspringen met GAS-boetes. Dit lijkt mij een dergelijk geval. Maar de kritiek zou eerder moeten komen vanuit bekommernis rond burgerrechten. Mij hoor je niet zeggen dat Golazo den baarlijken duivel is in het landschap van georganiseerde toertochten. Maar was ik hen, zou ik me toch distaniëren van dit initiatief (te zeggen, het eventueel aanwenden van GAS-boetes).
Naschrift: volgens een update in de Standaard (aanvankelijk hadden ze het er wel expliciet over) houdt het "GAS-reglement" NIET in dat er GAS-boetes zouden uitgeschreven worden. Bovenstaande kritiek komt dus op losse schroeven te staan...
Zonder veel details te kennen maak ik mij toch de bedenking dat het grotesk is dat een privé-organisatie erin slaagt om te verkrijgen dat gemeentes GAS-boetes mogen uitschrijven om haar winst te maximaliseren. Het gaat tot slot over een evenement in de openbare ruimte. Het is gebruikelijk dat bij elke georganiseerde toertocht deelnemingsgeld betaald wordt om te kunnen genieten van een verzekering, technische bijstand en een bevoorrading onderweg. Niets belet een fietser om diezelfde dag hetzelfde traject of een stuk ervan af te leggen zonder deelnemingsgeld te betalen. Dan heb je geen recht op die verzekering, technische bijstand en bevoorrading onderweg. Daar is helemaal geen probleem mee. Het getuigt al van een zekere vooringenomenheid om die mensen als "zwartrijder" te omschrijven.
Maar we mogen niet naïef zijn. Golazo is geen vzw. Als het zich stort op de Ronde van Vlaanderen is dat om winst te maken. En liefst zoveel mogelijk winst. Dus zoveel mogelijk deelnemers door die flessenhalzen proppen. Het eventueel aanwenden van GAS-boetes laat in het beste geval toe om de winst te maximaliseren. Als het comfort van de deelnemers moet gegarandeerd worden en de overlast voor de buurtbewoners teruggeschroefd moet worden, dan ga je geen GAS-boetes uitschrijven, maar ga je het aantal inschrijvingen significant doen zakken. Er bestaat een hele problematiek over het al dan niet lichtzinnig omspringen met GAS-boetes. Dit lijkt mij een dergelijk geval. Maar de kritiek zou eerder moeten komen vanuit bekommernis rond burgerrechten. Mij hoor je niet zeggen dat Golazo den baarlijken duivel is in het landschap van georganiseerde toertochten. Maar was ik hen, zou ik me toch distaniëren van dit initiatief (te zeggen, het eventueel aanwenden van GAS-boetes).
Naschrift: volgens een update in de Standaard (aanvankelijk hadden ze het er wel expliciet over) houdt het "GAS-reglement" NIET in dat er GAS-boetes zouden uitgeschreven worden. Bovenstaande kritiek komt dus op losse schroeven te staan...
Tuesday, 25 December 2012
Nog beter?
Zonder Parijs - Roubaix en misschien zelfs zonder Arc-en-Ciel dreigt een zwart gat... Temeer daar de Ronde nu echt wel de qualificatie not done verworven heeft.
Dan toch de Ronde?
De paar 200kms (BRM) uit het afgelopen voorjaar en Goriks inspirerend voorbeeld (de 250km van Luik-Bastenaken-Luik en de variant op de Ronde) zijn een indicatie dat de 325km van de originele Ronde een haalbare kaart zou kunnen zijn. Eind mei. Curieus of er plaats zal zijn om in te schrijven.
Hoedanook, tijdens de eerste helft van het jaar zouden we toch andermaal mogen streven naar een half dozijn ritten van 200 of meer: de twee BRMs, de Authentieke Ronde?, Landen-Trois Ponts-Landen, Mons-Chimay-Mons, en hier en daar een retourtje Roubaix of misschien eens Ronse en zijn heuvels.
En de bergen?
Tja... De Arc-en-Ciel lijkt er dit jaar niet van te komen. Uitkijken naar iets anders dan maar? De Tour de l'Ain? Six jours du Var? La Haute Route? Een beetje studiewerk kan geen kwaad. Een dergelijk exploot vereist vanzelfsprekend niet alleen kilometers maar veeleer hoogtemeters. Ardennen? Toscane? Vogezen? Een iets staat vast: er zal fameus getouwtrokken worden en voldoende congé zullen we ook niet hebben...
De basis van een goed najaar wordt in de winter gelegd...
Dan toch de Ronde?
De paar 200kms (BRM) uit het afgelopen voorjaar en Goriks inspirerend voorbeeld (de 250km van Luik-Bastenaken-Luik en de variant op de Ronde) zijn een indicatie dat de 325km van de originele Ronde een haalbare kaart zou kunnen zijn. Eind mei. Curieus of er plaats zal zijn om in te schrijven.
Hoedanook, tijdens de eerste helft van het jaar zouden we toch andermaal mogen streven naar een half dozijn ritten van 200 of meer: de twee BRMs, de Authentieke Ronde?, Landen-Trois Ponts-Landen, Mons-Chimay-Mons, en hier en daar een retourtje Roubaix of misschien eens Ronse en zijn heuvels.
En de bergen?
Tja... De Arc-en-Ciel lijkt er dit jaar niet van te komen. Uitkijken naar iets anders dan maar? De Tour de l'Ain? Six jours du Var? La Haute Route? Een beetje studiewerk kan geen kwaad. Een dergelijk exploot vereist vanzelfsprekend niet alleen kilometers maar veeleer hoogtemeters. Ardennen? Toscane? Vogezen? Een iets staat vast: er zal fameus getouwtrokken worden en voldoende congé zullen we ook niet hebben...
De basis van een goed najaar wordt in de winter gelegd...
Wednesday, 14 November 2012
Actieradius
Nogal wat mensen vragen ons waarheen onze fietstochten leiden en hoe lang ze ongeveer zijn. Met de hulp van Strava en jonathanokeeffe, werden een paar kaartjes geassembleerd die een indicatie geven. De afzonderlijke ritten zijn moeilijk te identificeren op deze manier, maar met een beetje gezond verstand kun je er toch één en ander uit afleiden.
De ritten in de buurt van Brussel:
De ritten in de buurt van Brussel:
Uitgezoomd met een zicht op alle ritten in België:
Friday, 7 September 2012
Van het ene uiterste in het andere
Een meevaller en een tegenvaller, deze week...
De afgelopen jaren was het zo dat de leider uit het algemeen klassement het aanvalswerk van een belager liet counteren door iemand die tussen de leider en de belager geclasseerd stond. Vervolgens werd die beloond met een ritoverwinning of iets dergelijks. Niet zo dus, afgelopen woensdag. Le Soir ging zelfs zover om Contador te omschrijven als l'Ibère libéré. Voor een dergelijke vondst val ik in zwijm, natuurlijk.
Naschrift: naar verluidt werd de traditionele passage op de Bruine Put geschrapt naar aanleiding van wegrwerkzaamheden. Er is nog hoop! Daags na Parijs-Brussel zijn we peletonsgewijs de Keperenberg opgetjeesd. Ook niet te versmaden! 700m aan gemiddeld ongeveer 6% . Gewone stervelingen als wij kunnen daar net onze maximale wattage aanhouden (anderhalve minuut of zo). De Bruine Put is daar net te steil voor. YMMV.
Vuelta - TdF: 1 - 0
Eergisteren was wellichtste de mooiste rit in een grote ronde sinds jaren. De nummer twee uit de stand die het op 50km van de streep waagt aan te vallen. Een beetje drama kwam er ei zo na aan te pas wanneer Valverde (de nummer drie uit de stand) eerst vakkundig het nummer één (Rodriguez) zijn bord liet leegeten om hem vervolgens ter plaatse te laten en vooralsnog te proberen de van al zijn duivels bevrijdde Contador terug te halen. Hetgeen uiteindelijk niet lukte... En mooi hoe ex-ploegmaat Tiralongo voorbeeldig werk verrichte voor zijn maatje Contador.De afgelopen jaren was het zo dat de leider uit het algemeen klassement het aanvalswerk van een belager liet counteren door iemand die tussen de leider en de belager geclasseerd stond. Vervolgens werd die beloond met een ritoverwinning of iets dergelijks. Niet zo dus, afgelopen woensdag. Le Soir ging zelfs zover om Contador te omschrijven als l'Ibère libéré. Voor een dergelijke vondst val ik in zwijm, natuurlijk.
RvV - Parijs/Brussel: 1-1
2012 zal geboekstaafd staan als het jaar waarin de monumenten vielen. En dan heb ik het niet over vermeend dopinggebruik van Armstrong of zo. De Ronde van Vlaanderen werd als koers onthoofd... En dan denkt de organisatie van Parijs-Brussel (die morgen, zaterdag 8 september 2012 plaatsvindt) dat ze dat nog eens dunnetjes moeten overdoen. Adieu Bruine Put...Naschrift: naar verluidt werd de traditionele passage op de Bruine Put geschrapt naar aanleiding van wegrwerkzaamheden. Er is nog hoop! Daags na Parijs-Brussel zijn we peletonsgewijs de Keperenberg opgetjeesd. Ook niet te versmaden! 700m aan gemiddeld ongeveer 6% . Gewone stervelingen als wij kunnen daar net onze maximale wattage aanhouden (anderhalve minuut of zo). De Bruine Put is daar net te steil voor. YMMV.
Friday, 24 August 2012
Oogstmaand
In augustus wordt geoogst. Na de voorjaarsklassiekers (Mons-Chimay-Mons, Landen-3Ponts-Landen, Parijs-Roubaix) en het betere rondewerk (Arc-en-Ciel) kunnen we voor het eerst stijlvol door de Ardennen trekken. Stijlvol omdat de conditie eindelijk niveau haalt. Stijlvol omdat we hellingen bedwingen die neigen naar een col van tweede categorie. Stijlvol omdat de hellingen mooier zijn.
Half augustus wordt de Géants des Ardennes georganiseerd. Met start en aankomst in Tilff en dezelfde organisator (Golazo) is het een doorslag van Tilff-Bastogne-Tilff (dat op zijn beurt een doorslag is van Liège-Bastogne-Liège). Zelfde afstand en slechts een paar honderd hoogtemeters méér. Door de subtropische temperatuur (33°) is naast de herkomst van de Oud-Nederlandse alternatieve benaming (oogstmaand) ook de herkomst van de Frans-Republikeinse benaming Thermidor (hittemaand) voor de maand augustus duidelijk Een Volga-quartet vertrok om 8.00u terwijl een late vogel zowat een uur later vooralsnog ook vertrok.
Sommige hellingen in de Ardennen zijn langer dan ik voor mogelijk achtte. Ja, er zijn een aantal trajecten die meer dan 400m klimmen, maar die zijn eerder een vals plat:
.JPG "Dreamteam op les Géants des Ardennes, ravito nr 3.")
Half augustus wordt de Géants des Ardennes georganiseerd. Met start en aankomst in Tilff en dezelfde organisator (Golazo) is het een doorslag van Tilff-Bastogne-Tilff (dat op zijn beurt een doorslag is van Liège-Bastogne-Liège). Zelfde afstand en slechts een paar honderd hoogtemeters méér. Door de subtropische temperatuur (33°) is naast de herkomst van de Oud-Nederlandse alternatieve benaming (oogstmaand) ook de herkomst van de Frans-Republikeinse benaming Thermidor (hittemaand) voor de maand augustus duidelijk Een Volga-quartet vertrok om 8.00u terwijl een late vogel zowat een uur later vooralsnog ook vertrok.
Cat. 2
Deze rit was een openbaring. Voor het eerst was ik mij bewust van het beklimmen van de Rosier en de Vecqée.Sommige hellingen in de Ardennen zijn langer dan ik voor mogelijk achtte. Ja, er zijn een aantal trajecten die meer dan 400m klimmen, maar die zijn eerder een vals plat:
- Roche-en-Ardenne naar Baraque Fraiture: 16km aan 2,6%
- Voet van de barrage van Gileppe naar Baraque Michel: 14km aan 3%
- Eupen-Mont Rigi: 15km aan 2,8%
.JPG "Dreamteam op les Géants des Ardennes, ravito nr 3.")
Friday, 17 August 2012
Arc-en-Ciel 2012, rit 6
Na het succesvol voltooien van de koninginnenrit daags voordien, lijkt de grootste hindernis achter de rug om deze volledige onderneming tot een goed einde te kunnen brengen. De afsluitende rit zou geen problemen mogen opleveren. 130km, 2600 meter klimmen en 3600 meter dalen.
Maar net in deze situaties neemt het enthousiasme de overhand en vergallopeert een mens zich. De eerste 8 kilometer gaan aan een rotvaart (vals plat bergaf). Leuk om eens de 50/11 te kunnen gebruiken. Op steilere afdalingen lukt dat nooit omdat daar teveel bochten zijn. Na 15 kilometer en een eerste fameuze kuitenbijter dringt het tot ons door. De verwondering ("amai, wij zijn hier alleen op kop aan 't rijden") slaat algauw om in een "dedju, wij moeten hier fout gereden zijn". Rechtsomkeert maken dus en niet kunnen profiteren van peletonnetjes. De bedoeling was om na een kleine 10 kilometer de westelijke beklimming van de Col de Turini aan te snijden. Dezelfde top die we een paar dagen eerder al aangedaan hadden. Pracht van een col. In één van de eerste bochten zat Dries in de gracht met een wiel op zijn schoot... Het velglint... Na twee lekke banden nog later op de dag heeft hij uiteindelijk de bezemwagen moeten opzoeken. Na zes lekke banden op twee dagen is hij de nieuwe rechtmatige eigenaar van de symbolische wisselbeker BDN (voor buitenproportioneel vaak lekrijden). Sneuvelen met de streep in zicht, heet zoiets.
Met heel hoge temperaturen voorspeld, was het mooi meegenomen dat de beklimming voor een groot gedeelte in de schaduw van de flank en van de bomen gebeurde. De 15 kilometer naar de top aan gemiddeld ruim 7% werden aan een matige hartslag gereden, maar toch nog steeds met een mooie stijgsnelheid van 850 meter per uur. De beteren in het deelnemersveld haalden ruim 1000 meter per uur. Wat volgde was 35km afdalen in een woest landschap waar niet teveel tekenen van leven te bespeuren waren. Er moet ooit een beschaving geweest zijn want er waren wegen. Daar hield het schijnbaar bij op.
Maar bon, onder een moordende zon werden nog twee cols voorgeschoteld (cat. 2). Aangezien competitiviteit ons totaal vreemd is, namen we nog de gelegenheid te baat om een colaatje bij te tanken op een idylissch terrasje op de Place de l'Abbé Cauvin in Contes. En met de finnish in zicht komt het ware karakter van de mens naar boven. Jan's vermoeidheid resulteerde in een dergelijke kwaadheid dat hij zowaar zijn snelste beklimming van de week uit zijn mouw schudde. En Fabrizio die het echt niet kon laten om nog eens de puntjes op de i te zetten zodat duidelijk werd wie de snelste was.
Bij aankomst werd duidelijk dat we allemaal een zonneslag hadden want we waanden ons in het decor van Barbarella...
Maar net in deze situaties neemt het enthousiasme de overhand en vergallopeert een mens zich. De eerste 8 kilometer gaan aan een rotvaart (vals plat bergaf). Leuk om eens de 50/11 te kunnen gebruiken. Op steilere afdalingen lukt dat nooit omdat daar teveel bochten zijn. Na 15 kilometer en een eerste fameuze kuitenbijter dringt het tot ons door. De verwondering ("amai, wij zijn hier alleen op kop aan 't rijden") slaat algauw om in een "dedju, wij moeten hier fout gereden zijn". Rechtsomkeert maken dus en niet kunnen profiteren van peletonnetjes. De bedoeling was om na een kleine 10 kilometer de westelijke beklimming van de Col de Turini aan te snijden. Dezelfde top die we een paar dagen eerder al aangedaan hadden. Pracht van een col. In één van de eerste bochten zat Dries in de gracht met een wiel op zijn schoot... Het velglint... Na twee lekke banden nog later op de dag heeft hij uiteindelijk de bezemwagen moeten opzoeken. Na zes lekke banden op twee dagen is hij de nieuwe rechtmatige eigenaar van de symbolische wisselbeker BDN (voor buitenproportioneel vaak lekrijden). Sneuvelen met de streep in zicht, heet zoiets.
Met heel hoge temperaturen voorspeld, was het mooi meegenomen dat de beklimming voor een groot gedeelte in de schaduw van de flank en van de bomen gebeurde. De 15 kilometer naar de top aan gemiddeld ruim 7% werden aan een matige hartslag gereden, maar toch nog steeds met een mooie stijgsnelheid van 850 meter per uur. De beteren in het deelnemersveld haalden ruim 1000 meter per uur. Wat volgde was 35km afdalen in een woest landschap waar niet teveel tekenen van leven te bespeuren waren. Er moet ooit een beschaving geweest zijn want er waren wegen. Daar hield het schijnbaar bij op.
Maar bon, onder een moordende zon werden nog twee cols voorgeschoteld (cat. 2). Aangezien competitiviteit ons totaal vreemd is, namen we nog de gelegenheid te baat om een colaatje bij te tanken op een idylissch terrasje op de Place de l'Abbé Cauvin in Contes. En met de finnish in zicht komt het ware karakter van de mens naar boven. Jan's vermoeidheid resulteerde in een dergelijke kwaadheid dat hij zowaar zijn snelste beklimming van de week uit zijn mouw schudde. En Fabrizio die het echt niet kon laten om nog eens de puntjes op de i te zetten zodat duidelijk werd wie de snelste was.
Bij aankomst werd duidelijk dat we allemaal een zonneslag hadden want we waanden ons in het decor van Barbarella...
Subscribe to:
Posts (Atom)