The day after...

Onder nostalgici wordt het als best practice beschouwd om de dag na een zware rit de benen los te gooien. De BRM200 van Aurore Cyclo valt onder die noemer. Daarenboven zou nog een tweetal paraat geven op zondagochtend in de Walvis en derhalve moesten de GS Fartlek-kleuren - a fortiori - verdedigd worden. Met loden benen en meer lactaat in het lijf dan goed voor een mens is was de plotse verschijning van Dries dan ook meer dan welkom. De afwezigheid van de overige Fartlekkers zullen we maar schuiven op een opgesoupeerd fietskrediet. Slechts weinigen onder ons slagen er niet in om hun rantsoen fietsuren niet op te gebruiken. Hoedanook, Zach, Gorik en Dries hadden enthousiasme te over. Dries zag zijn gloriemoment gekomen om een nieuw traject ter goedkeuring voor te leggen. Na 15km volgt het drieluik Lakenberg, Bruine Put, Solheide. Vervolgens de kasseien van de Dikke Meers. 3km recupereren en dan de Destelheide op (à verifier). Het is belangrijk om van tijd tot tijd onverbiddelijk naar achteren in een peletonnetje verwezen te worden. Het zet je terug met beide benen op de grond. Langs de 7 Fonteinen eventjes flirten met wat ooit de taalgrens was (maar inmiddels de gewestgrens geworden is) en dan schotelde Dries een strook voor waarvoor Stablinsky zou beginnen twijfelen hebben. Carrefour de l'Arbre lijkt opeens veeleer op de klinkertjes van de Champs d'Elysées.

Soms bestaat er zoiets als gerechtigheid op de fiets. Temidden van de woestenij waardoorheen we dokkerden brak Dries' ketting (curieus hoe Paul hierop zou reageren). Pomp, binnenband, stopgerief en kettingpons: ziedaar de EHBO-kit van de kasseivreter. Sur(e)ly, met drie schakels minder is een Long Haul Fucker nog steeds startklaar.

Nog vlug een industriezone erbij lappen, Ittre, en dan vaststellen dat er zowaar gemeentes zijn in onze contreien waar op zondagochtend zelfs geen cafés meer open zijn. Op 20km de helft van de hoogtemeters over de 210km van de dag voordien..

Er zijn zo van die momenten dat je in je medefietsers je meerdere moet erkennen. En dat het wijselijker is om het kanaal en de wind-mee op te zoeken. The day after was er misschien teveel aan.

BRM 200 Anderlecht - Solre-le-Chateau - Anderlecht

D'r zijn er toch een aantal van GS Fartlek die een beetje ambitie aan de dag leggen. Of het nu een Paris-Roubaix is (begin juni, 210km waarvan 50 op kasseien) of de Arc-en-Ciel (begin juli, 800km, 19000 hms) of nog iets anders (het eerste wat mij te binnen schiet is het ego): enige trainingsarbeid is aangewezen als die ambitie wil gerealiseerd worden. Enter Rudi, Christian, Fabrizio, Jan, Axel, Kieron, Geert en Bruno.

De BRM200 van zaterdag 3 maart 2012 georganiseerd door het Anderlechtse Aurore-Cyclo was dit jaar de eerste externe activiteit waar GS Fartlek het vermocht om middels een collectieve prestatie van zich te laten spreken. Ter herinnering: een B(revet)R(andonneur)M(ondial)200 is een rit van 200km die afgelegd wordt volgens een reglement dat opgelegd wordt door de Audax Club de Paris. Bestaat ook in een 300, 400, 600 en zelfs een 1200-versie.

Na 10km een eerste lekke band zonder dat het peloton zich inhield (en van volgauto's was ook al geen sprake). Vervolgens werd er letterlijk een lijk opgevist. 10km verder werd de eerste coureur met de ambulance afgevoerd (geen idee hoe hij er aan toe is. Een goed herstel is hem toegewenst). Nog eens 10km verder haalde hier en daar een Fartlekker het in zijn gedachten om eventjes kop te doen zonder zich rekenschap te geven van de verwachting dat een randonneurpeletonnetje doorgaans compact blijft - een grupetto in de vlakte behoort in dat milieu tot de geplogendheden.

Hoedanook, een parcours om vingers van af te lekken: Bois de Houssière, Strépy-Branquinho (alwaar men erin slaagde een brug te slaan tussen mode en wafelijzerpolitiek), Canal du Centre, ophaalbruggen uit vervlogen tijden, cafés waar de stil is blijven stiltstaan. De Samber over en dan verder in het stroombekken van de Solre. Dit alles licht glooiend (op het eind stonden ongeveer 1150 hoogtemeters op de teller) . Het keerpunt - Solre-le-Chateau, waar de Solre lijkt te ontspringen - baadde in een zonnetje en de uitbaatster van het café in de schaduw van de kerktoren genoot zichtbaar van de bende 50-jarige adonissen. Een blij weerzien met Rudi en Christian.

Van een peleton schoot op de terugweg niet veel meer over: de renners uit de eerste rit in lijn uit Parijs-Nice 2012 hadden hun inspiratie duidelijk zaterdag opgedaan. Van het plan om er een Long/Slow/Distant trainingsritje van te maken kwam uiteindelijk niets in huis. In plaats van de hartslag niet boven de 160 te laten gaan, is die nooit ònder de 160 gegaan. De lekke band van Jan kon op ongewoon veel solidariteit rekenen. Of was het opportunisme? Het sadistische ommetje (richting Feluy i.p.v. Ronquières) kon er nog net van af - wel een mooie gelegenheid om wat te trichen. Finaal was - naar gewoonte - de chaos compleet: Axel kwam aan in Pede, Kieron zat ook in Anderlecht, Rudi was al een halfuur op de rest aan 't wachten in de Walvis,...

Meer foto's en een uitgebreider verslag bij de sympathieke organisatoren.

360kms of volga in a few days requires you to clean the mud away

L'enfer du Nord mène au paradis...

De Ronde van Vlaanderen werd recent op de UCI-kalender vervangen door het Criterium van de Vlaamse Ardennen. De nood drong zich derhalve op om af te toetsen of Parijs-Roubaix dit jaar wel degelijk nog plaats vindt. Concreet: staat de piste er nog? Voor je het weet komt Wouter V. alweer op de proppen met een dwaling als zou Parijs-Roubaix al jaren geconfronteerd worden met een verkeerde aankomstplaats en beslist hij om de wedstrijd te laten plaatsvinden in een ad-hoc opgerichte wielerpiste in - pakweg - het Heizelstadion (er bevindt zich daar immers geschikte accomodatie, en de fans van U2 hadden er toch ook geen probleem om 62 euro neer te tellen voor een stadion-concert)?

Soit, Dries - kasseivreter bij uitstek - had wel oren naar dat plan en welke datum is beter geschikt om Brussel - Roubaix - Brussel te rijden dan de palindroomdatum 21/02/2012?

Het traject (de GPS verloor zijn pedalen op de terugweg tussen Geraardsbergen en Anderlecht):

View Larger Map

8u30: pannenkoek in de Walvis (dank u, Jimmy)
8u50: lift-off
8u51: shit... Véél te koud... véél te veel wind. De twijfel en de aarzeling slaat al toe. Misschien beter een toertje Bruine Put?
9u50: km 25, Lieferinge. Dries, gij klootzak waarom stuur je ons hier over deze kasseien? Wind op kop, levensgevaarlijk, bergop, ijskoud... Misschien beter toch geen Paris-Roubaix voor Amateurs, begin juni...
10u: km28, einde van de kasseistrook. Dries, je bent een smeerlap. De Muur van Geraardsbergen laten we links liggen...
10u30: Flobecq, here we come. Het traject Ronse - Vloesberg behoort tot het mooiste wat de Vlaamse Ardennen te bieden heeft. De wind heeft hier vrij spel en met een dreigende lucht denk je dat de tijd hier is blijven stilstaan. Chalet Gérard, frituur 't Barakske: you choose. Chalet Gerard is voor het Hoppe Bos wat Chalet Renard betekent voor de Mont Ventoux: ei zo na de op de boomgrens.
11u15: km62, we laten de Kanarieberg rechts liggen. Uitdagende helling! Hier moet Patrick eens oprijden.

View Larger Map
11u30: Ronse, Parel van het Teloorgegane Industriebekken van het Tweestromenland Dender-Schelde. Eén adres: De Chopin, alwaar de spaghetti heet geserveerd wordt en links en rechts heel relatieve begrippen zijn.
12u45: Het moge duidelijk wezen dat de fut er een beetje uit is. Hoedanook, er stroomt weer bloed door de vingers en we vertrekken voor de laatste tronçon van 33km die ons tot Roubaix moet leiden. Russignies en Orroir - waar de bewegwijzering van Kuurne-Brussel-Kuurne al klaar staat voor komende zaterdag en dat we ook kennen als het traject waar de RVV voor Amateurs langskwam na de afdaling van de Knokteberg - liggen op de weg naar de Schelde. Na heel even Avelgem aangedaan te hebben, ligt de Scheldedijk in het verlengde van de windrichting. Puffen en zuchten. Vervolgens Spiere-Helkijn/Espierre-Elchin alwaar het Spierekanaal ons langs Leers over de Franse grens leidt. De meeste waterlopen zijn hier nog bevroren en voor je het weet zit je in het urbanistisch wonder van Noord-Frankrijk: Roubaix.
14u10: Om een lang verhaal kort te maken: de Vélodrome Couvert Stablinsky staat er nog! Meer tijd dan voor een foto en een banaan schiet er niet over. De efemeriden zijn ons niet gunstig gestemd ('t is 14u20 en de zon gaat onder om 18u10 of zo). Gelukkig rijden we Brussel binnen langs het westen: dat geeft ons nog een minuut extra respijt.

14u20: km 102. Tijd voor de terugweg. Hetzelfde traject als in de heenweg. Het lijkt alsof de wind is gaan liggen.
16u05: Een kleine pauze in Chalet Gerard. Ideaal decor voor de betere Vlaamse Fictie op Canvas.

15u50: Geraardsbergen. De korte pijn of de ietsje langere pijn? Het wordt terugrijden over de Bosberg. Pijnlijk, met 160km in de benen. De laatste 40km wordt puffen en zweten. Geen kasseistroken meer, maar op dat ogenblik lijkt het Pajottenland ietsje tè heuvelachtig.
18u20: Anderlecht
18u30: Walvis

Conclusie: de velodroom staat er nog. Dries is een beer. Kuurne-Brussel-Kuurne zal zaterdag gereden worden. It's better to be overdressed when it's cold, than to be under-dressed. Zij die denken dat 25km/u een slakkengangetje is, worden vriendelijk uitgenodigd om volgende keer het voortouw te nemen.

Dat het echte wielerseizoen moge beginnen...

Lift-off...

Afgelopen zondag werd onder een stralende zon maar bij vriestemperatuur het startschot gegeven van het seizoen 2012. Manu keek er halsreikend naar uit.

Winter and Spring 2012

The calendar of Winter & Spring 2012 is almost complete. Check it out!

2012: what's on the menu?

what about Saint Martin Vésubie:

Madone de Fenestre:

or col de Turini: